Uruchomienie stacji demontażu pojazdów wymaga połączenia procedur planistycznych, środowiskowych, budowlanych, odpadowych i wodnoprawnych. Kolejność działań ma znaczenie, ponieważ błędnie wybrana lokalizacja albo nieprawidłowo zaprojektowana infrastruktura może uniemożliwić uzyskanie decyzji potrzebnych do rozpoczęcia działalności.
I. Weryfikacja lokalizacji
Pierwszym krokiem jest sprawdzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Plan musi dopuszczać sposób zagospodarowania terenu odpowiadający planowanej stacji demontażu. Nie można przyjąć, że stacja może powstać wyłącznie na terenie oznaczonym jako przemysłowy albo usługowo-przemysłowy. Decydują konkretne ustalenia planu, w tym przeznaczenie terenu, ograniczenia dotyczące gospodarki odpadami, parametry zabudowy i wymagania związane z ochroną środowiska.
Jeżeli plan miejscowy nie obowiązuje, możliwość uzyskania decyzji o warunkach zabudowy trzeba ocenić według aktualnych przepisów planistycznych oraz dokumentów obowiązujących w danej gminie. Przed zakupem lub dzierżawą nieruchomości należy również sprawdzić dostęp do drogi publicznej, uzbrojenie terenu, sąsiednią zabudowę, obszary chronione, ryzyko powodziowe oraz możliwość odprowadzania ścieków i odcieków.
Gdy zapisy planu miejscowego są niejednoznaczne, nie należy opierać inwestycji wyłącznie na ustnych wyjaśnieniach urzędu. Sposób wykorzystania terenu powinien zostać przeanalizowany na podstawie pełnej treści planu, części graficznej oraz przepisów odrębnych.
II. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach
Stacja demontażu pojazdów została zaliczona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko. Podstawą tej kwalifikacji jest obowiązujące rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Przywoływane wcześniej rozporządzenie z 9 listopada 2010 r. nie obowiązuje.
Dla planowanej stacji trzeba uzyskać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach. Postępowanie obejmuje ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, sporządzenie raportu o oddziaływaniu na środowisko, uzyskanie wymaganych opinii i uzgodnień oraz zapewnienie udziału społeczeństwa. Raport powinien odpowiadać planowanej skali działalności, technologii demontażu, rodzajom i ilościom odpadów, sposobom magazynowania, gospodarce wodno-ściekowej, emisjom do powietrza, hałasowi oraz zabezpieczeniom gruntu i wód.
Decyzję środowiskową uzyskuje się przed decyzjami umożliwiającymi realizację inwestycji, w szczególności przed decyzją o warunkach zabudowy, jeżeli jest wymagana, oraz przed pozwoleniem na budowę. Warunki określone w decyzji trzeba następnie uwzględnić w projekcie budowlanym, dokumentacji technicznej i wniosku dotyczącym gospodarki odpadami.
III. Warunki zabudowy, projekt i realizacja inwestycji
Jeżeli dla terenu nie obowiązuje miejscowy plan, po uzyskaniu decyzji środowiskowej inwestor występuje o decyzję o warunkach zabudowy, o ile może ona zostać wydana na podstawie aktualnych przepisów. Projekt inwestycji musi być zgodny z decyzją środowiskową, ustaleniami planu miejscowego albo decyzją o warunkach zabudowy oraz wymaganiami technicznymi dla stacji demontażu.
Budowa nowych obiektów lub przebudowa istniejących może wymagać pozwolenia na budowę albo zgłoszenia robót. Zakres procedury zależy od planowanych prac, parametrów obiektów i dotychczasowego sposobu użytkowania nieruchomości. Już na tym etapie trzeba uwzględnić rozmieszczenie sektorów stacji, drogi wewnętrzne, place manewrowe, system kanalizacji, separator substancji ropopochodnych, zabezpieczenia przeciwpożarowe oraz miejsca magazynowania odpadów.
IV. Wyposażenie stacji demontażu
Stacja musi spełniać wymagania określone w rozporządzeniu Ministra Gospodarki i Pracy z dnia 28 lipca 2005 r. w sprawie minimalnych wymagań dla stacji demontażu oraz sposobu demontażu pojazdów wycofanych z eksploatacji. Teren powinien być zabezpieczony przed dostępem osób postronnych, a stacja wyposażona w separator substancji ropopochodnych o wydajności dostosowanej do powierzchni objętej systemem odprowadzania odcieków.
Na terenie stacji wyodrębnia się sześć sektorów:
- sektor przyjmowania pojazdów,
- sektor magazynowania przyjętych pojazdów,
- sektor usuwania elementów i substancji niebezpiecznych, w tym płynów,
- sektor demontażu części przeznaczonych do ponownego użycia oraz elementów kierowanych do odzysku, recyklingu albo unieszkodliwienia,
- sektor magazynowania części i wyposażenia przeznaczonych do ponownego użycia,
- sektor magazynowania odpadów pochodzących z demontażu.
Poszczególne sektory mogą zostać połączone, jeżeli nadal spełniają wszystkie wymagania techniczne i organizacyjne.
Sektor przyjmowania pojazdów lokalizuje się na utwardzonej i szczelnej powierzchni wyposażonej w system odprowadzania odcieków do separatora. Musi znajdować się w nim waga lub inne urządzenie ważące o skali ważenia do co najmniej 3,5 Mg. Sektor magazynowania przyjętych pojazdów powinien mieć utwardzoną i szczelną powierzchnię o wielkości co najmniej 200 m², pole manewrowe oraz system odprowadzania odcieków do separatora.
Usuwanie paliw, płynów eksploatacyjnych oraz innych elementów i substancji niebezpiecznych prowadzi się w odpowiednio zabezpieczonym obiekcie budowlanym. Podłoże musi być utwardzone i szczelne, a stanowisko wyposażone między innymi w urządzenia do usuwania płynów, właściwe pojemniki na poszczególne rodzaje odpadów oraz sorbenty do neutralizacji wycieków. Odpady niebezpieczne, zużyte opony i części przeznaczone do ponownego użycia magazynuje się w wydzielonych miejscach, zgodnie z wymaganiami właściwymi dla danego rodzaju materiału lub odpadu.
V. Gospodarka wodno-ściekowa i pozwolenie wodnoprawne
Pozwolenie wodnoprawne nie jest wymagane automatycznie dla każdej stacji demontażu. Obowiązek zależy od sposobu poboru wody, odprowadzania ścieków, gospodarowania wodami opadowymi i roztopowymi oraz wykonania urządzeń wodnych.
Pozwolenia wymaga między innymi wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych należących do innego podmiotu ścieków przemysłowych zawierających substancje szczególnie szkodliwe dla środowiska wodnego. Zakres tych substancji określa rozporządzenie Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej z dnia 28 czerwca 2019 r. Samo gromadzenie ścieków w szczelnym zbiorniku bezodpływowym i przekazywanie ich uprawnionemu odbiorcy nie oznacza automatycznie powstania takiego obowiązku.
Oddzielnej analizy wymaga odprowadzanie ścieków lub wód opadowych i roztopowych do wód albo do ziemi, a także wykonanie wylotu lub innego urządzenia wodnego. Rozwiązania przyjęte w projekcie muszą być spójne z decyzją środowiskową i dokumentacją przedstawioną w postępowaniu wodnoprawnym.
VI. Decyzja w zakresie gospodarki odpadami
Prowadzenie demontażu pojazdów jest przetwarzaniem odpadów i wymaga odpowiedniej decyzji. W zależności od zakresu oraz parametrów instalacji może to być pozwolenie na wytwarzanie odpadów uwzględniające wymagania dotyczące przetwarzania, zezwolenie na przetwarzanie odpadów albo pozwolenie zintegrowane. Jeżeli przedsiębiorca będzie również zbierał inne odpady, zakres decyzji musi obejmować także tę działalność.
Organem właściwym dla stacji demontażu jest co do zasady marszałek województwa. Dla stacji położonej na terenie zamkniętym właściwy jest regionalny dyrektor ochrony środowiska. Dokumentacja musi odpowiadać decyzji środowiskowej, warunkom zabudowy, projektowi obiektu oraz rzeczywistym możliwościom magazynowym i technologicznym instalacji.
Przed wydaniem decyzji przeprowadzana jest kontrola instalacji, obiektu i miejsc magazynowania odpadów przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Jeżeli do działalności mają zastosowanie wymagania przeciwpożarowe przewidziane dla gospodarowania odpadami, konieczne są również operat przeciwpożarowy oraz kontrola Państwowej Straży Pożarnej. Trzeba ponadto przygotować zabezpieczenie roszczeń i system wizyjnej kontroli miejsc magazynowania odpadów, jeżeli obowiązki te dotyczą planowanej działalności.
VII. Pozwolenie na użytkowanie i kontrola instalacji
Jeżeli zgodnie z przepisami budowlanymi obiekt wymaga pozwolenia na użytkowanie, trzeba je uzyskać przed rozpoczęciem eksploatacji. W innych przypadkach zakończenie robót następuje w trybie właściwym dla danej inwestycji.
Kolejność pozwolenia na użytkowanie, kontroli instalacji i wydania decyzji odpadowej zależy od rodzaju obiektu oraz podstawy prawnej wymaganej decyzji. Ustawa o recyklinguling pojazdów wycofanych z eksploatacji przewiduje, że pozwolenie na wytwarzanie odpadów dla stacji może zostać wydane po uzyskaniu wymaganego pozwolenia na użytkowanie i po sprawdzeniu instalacji przez WIOŚ, z uwzględnieniem wyjątków wynikających z przepisów ochrony środowiska. Procedury budowlanej i odpadowej nie należy więc prowadzić jako dwóch niezależnych postępowań.
VIII. Rejestr BDO i rozpoczęcie działalności
Przedsiębiorca prowadzący stację demontażu musi być wpisany do rejestru BDO. Po rozpoczęciu działalności prowadzi w systemie ewidencję pojazdów wycofanych z eksploatacji oraz pozostałą ewidencję odpadów właściwą dla zakresu działalności. Składa również roczne sprawozdania za pośrednictwem BDO.
Działalność można rozpocząć dopiero po uzyskaniu wszystkich wymaganych decyzji, zakończeniu procedur budowlanych, przejściu wymaganych kontroli oraz uruchomieniu instalacji zgodnie z warunkami określonymi przez właściwe organy. Marszałek województwa zamieszcza przedsiębiorcę prowadzącego legalną stację demontażu w publicznym wykazie stacji demontażu i punktów zbierania pojazdów.
Pomoc w przygotowaniu stacji demontażu pojazdów
Nasza firma wspiera przedsiębiorców na kolejnych etapach przygotowania stacji demontażu, od weryfikacji lokalizacji i procedury środowiskowej, przez opracowanie raportu o oddziaływaniu na środowisko, po przygotowanie dokumentacji potrzebnej do uzyskania decyzji w zakresie gospodarki odpadami. Prawidłowe skoordynowanie projektu, infrastruktury oraz postępowań administracyjnych ogranicza ryzyko konieczności kosztownej przebudowy stacji przed kontrolą i rozpoczęciem działalności.
